http://www.sarasarn.com ทุกสิ่งล้วนมีสาระ แม้สิ่งไร้สาระ Wed, 01 Apr 2009 18:14:55 +0000 http://backend.userland.com/rss092 en ปีที่ ๓ ฉบับที่ ๒๖ ประจำเดือนกรกฎาคม ๒๕๔๔ http://www.sarasarn.com/?p=835 โดย... ส้มจี๊ด เชื่อว่าทุกคนต้องรู้จักกล้วยแขก และคงเคยลิ้มชิมมัน อาจจะชอบหรือไม่ ก็แล้วแต่รสนิยมของแต่ละคน ส่วนตัวส้มจี๊ดต้องถือว่าชอบมาก เป็นของว่างที่คลาสสิคของส้มจี๊ดประเภทหนึ่งเลย แต่ถ้าอยากทาน ต้องไปหาซื้อตามตลาดหรือท้องถนน ถ้าเดินตามห้าง เห็นทีจะต้องอด เพราะของว่างอย่างนี้ยังไม่ได้ขึ้นห้าง หรืออาจจะขึ้นแล้ว แต่ส้มจี๊ดอาจจะไม่รู้ เมื่อหาซื้อตามท้องถนน ก็ต้องยอมรับว่าอนามัยอาจจะไม่ถูกสุขลักษณะ ซึ่งในอดีตอาหารบนท้องถนนอาจจะถือว่ามีสุขลักษณะที่เข้ายุคสมัยนั้น แต่ปัจจุบันรถก็มาก ควันเสียจากรถยนตร์ บวกกับมลภาวะต่าง ๆ อาจจะทำให้อาหารบนท้องถนนไม่ได้มาตราฐานตามหลักวิชาการ แต่ส้มจี๊ดก็ยังชอบทานเจ้าค่ะ เกริ่นนำมาค่อนข้างยาว เพื่อมาชี้ให้เห็นถึงข่าวสั้น ๆ หนึ่งก็คือ น้ำมันที่ได้จากการทอดกล้วยแขกนั้นได้มาจากน้ำมันที่ใช้แล้วของอาหาร ฟาสต์ฟู๊ด จำพวกเคเอฟซี, แมคโดนัลด์ ที่ขายต่อให้บรรจุขายกับร้านอาหารข้างทางจำพวกกล้วยแขก นักวิชาการท่านออกมาชี้ว่าน้ำมันเหล่านี้สามารถนำมาใช้เป็นวัตถุดิบในการ ผลิต "ไบโอดีเซล" ได้ดี สมควรนำมาให้ท่านในการผลิต และชี้ต่อไปว่าน้ำมันที่นำทอดกล้วยแขกนั้น หากใช้ไปหลายครั้ง จะมีสารทำให้เกิดมะเร็งขึ้นกับคนทาน และบอกว่าที่ต้องพูดเพราะว่าสงสารคนทานที่เป็นคนส่วนใหญ่ ถึงแม้จะมีผลกระทบกับคนหาเช้ากินค่ำ แต่คิดว่าเพื่อคนส่วนใหญ่ก็ต้องชี้แจง เจตนาดีของท่าน ส้มจี๊ดขอน้อมนับถือ เพียงแต่ว่าในฐานะที่ท่านเป็นนักวิจัย ไฉนเมื่อคิดค้นสูตรไบโอดีเซลช่วยชาติได้แล้ว ไฉนไม่คิดหาวิธีคิดค้นน้ำมันราคาถูกที่ปลอดสารให้กับพ่อค้าแม่ขายข้างถนนเหล่านี้บ้าง ซึ่งการใช้น้ำมันเก่าหลายหน ทำให้เป็นมะเร็ง เป็นเรื่องที่ควรชี้แจง แต่ขณะเดียวกันมาตราการแก้ไขควรจะต้องมี ... http://www.sarasarn.com/?p=833 สวัสดีครับแฟนๆ เสพอักษรทุกๆท่าน ในสภาวะการณ์ที่สับสน ท่ามกลางสังคมที่วุ่นวาย การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น พวกคุณๆเคยเจอสภาวะแบบนี้หรือเปล่า หรือว่าคุณบางคนอาจเป็นผู้ทำให้มันเกิด คุณอาจจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวเมื่อเข้าไปสู่สภาวะแบบนี้ ขึ้นย่อหน้าแรกดูเครียดๆอย่างไรก็ไม่รู้ ผู้เขียนเจอหนังสือเล่มหนึ่งน่าสนใจ ที่ว่าเจอคือเจอจริงๆ เพราะมีคนมาลืมวางไว้ที่โต๊ะทำงานของผู้เขียน เลยถือวิสาสะรีบนำไปอ่าน รวดเดียวภายในคืนเดียว หนังสือที่ว่าน่าจะเกี่ยวพันกับย่อหน้าแรกอยู่ เป็นหนังสือแปลชื่อเรื่อง คืนชีวิต สู่ความเรียบง่าย หนังสือนี้น่าสนใจตรงที่ผู้เขียน เป็นนักธุรกิจผู้ประสพความสำเร็จชาวอเมริกัน ที่เคยทุ่มเทชีวิตก่อนหน้าให้กับงาน ออกจากบ้านตั้งแต่หกโมงเช้า กลับเข้าบ้านอีกทีสองสามทุ่มทุกวัน เวลาในแต่ละวันหมดไปกับงานจริงๆ ไม่มีเวลาที่จะคิดเรื่องอื่นนอกจากงาน ชีวิตอย่างนี้น่าจะตรงกับใครหลายๆคน แต่ใครหลายๆคนไม่โชคดีอย่างเธอ ที่เธอมีโอกาสฉุกคิดและทบทวนด้วยเวลาว่างแค่ห้านาที แล้วคำถามเกี่ยวกับชีวิตก็พรั่งพรูออกมา ที่ผ่านมาใช้ชีวิตแบบนั้นไปเพื่ออะไร มีความสุขดีไหม ชีวิตด้านอื่นๆหายไปไหน ทำให้เธอเปลี่ยนแปลงตัวเอง เปลี่ยนแปลงวิธีคิด เปลี่ยนแปลงการดำเนินชีวิต ทำให้เธอได้ค้นเจอชีวิตที่เรียบง่าย และก็เขียนมันออกมา ความจริงหนังสือแนวนี้ คนที่ไม่สนใจจริงๆไม่กล้าซื้อ แต่สำหรับเล่มนี้แล้ว ผู้เขียนขอแนะนำว่าอ่านง่าย ไม่ซับซ้อนหากนำไปปฏิบัติจริง ถ้าผู้เขียนตั้งชื่อเรื่องเองได้ ขอตั้งชื่อเล่มนี้ว่า สู๋ความเรียบง่ายในยุคดิจิตอล เหตุว่าแนวหนังสือเป็นอย่างนั้น แนะนำการใช้ชีวิตแบบค่อยเป็นค่อยไป ไม่หักดิบ ตั้งแต่ตื่นนอน จนหมดวัน แม้อยู่ที่ทำงานก็มีวิธีการที่สามารถทำให้มันเรียบง่ายได้ เหมาะกับชีวิตคนเมืองอย่างพวกๆเรา ไม่ต้องสุดโต่งจนถึงขนาดย้ายตัวเองไปปฏิบัติในที่วิเวก หรือจนขนาดต้องสละทุกอย่างแล้วไปบวช ... http://www.sarasarn.com/?p=831 ปีที่ ๓ ฉบับที่ ๒๕ ประจำเดือนมิถุนายน ๒๕๔๔ http://www.sarasarn.com/?p=828 โดย... ส้มจี๊ด เพื่อชาติ ... วลีนี้กำลังฮิตในยุคไทยไอเอ็มเอฟ แต่รับรองว่าความหมายของชาติของแต่ละคนมันแตกต่างกันแน่ ซับซ้อนและซ่อนเงื่อน เหมือนองค์กรซ่อนเงื่อน มันไม่ใช่ยุคกรุงศรีอยุธยา ที่สามารถชี้นิ้วได้เลยว่า "คนไทยที่เปิดประตูป้อมรับพม่า เป็นคนขายชาติ" ทุกวันนี้นิ้วที่ชี้ไปกล่าวหาคนโน้นคนนี้ว่า "ขายชาติ" อาจจะถูกอีกสี่นิ้วที่ชี้กลับมาว่า "คุณนั่นแหละขายชาติ" ความซับซ้อนของมิติ "เพื่อชาติ" นั้นทำให้เกิดเหตุการณ์หลายอย่างที่สถานการณ์ปกติไม่เกิด แต่ดันมาเกิดในยุคดิจิตอลนี้ ไม่ว่า "เสียบเพื่อชาติ" หรือ "อุ้ม ... เพื่อชาติ" ความละเอียดอ่อนของปัญหาทำให้เกิดความขัดแย้งทางความคิดของกลุ่มคนในชาติ เดียวกันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ยก ตัวอย่างง่าย ๆ เช่น การควบคุมธุรกิจขายปลีกข้ามชาติขนาดใหญ่ จนบัดนี้ยังไม่สามารถจบประเด็นเลยว่าควรควบคุมหรือไม่ ถ้ามันง่ายเหมือนปอกกล้วย ส้มจี๊ดว่าปัญหาคงจบไปได้นานแล้ว ฝ่ายหนึ่งเห็นว่าถ้าไม่ควบคุมธุรกิจของคนไทยที่เป็นร้านค้าขนาดเล็กขนาดกลาง ขาดเงินทุน เทคโนโลยี อำนาจการต่อรองต่าง ๆ จะสูญหายไป และมีผลต่อสังคม อีกฝ่ายเห็นว่าธุรกิจเหล่านี้นำเงินตราเข้ามาสร้างงานให้คนจำนวนมาก ขับเคลื่อนจรวด GDP ให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้ามากกว่า ดังนั้นควรสนับสนุน ถกไปถกมาก็ไม่รู้ว่าฝ่ายไหนจะถูกต้องมากกว่ากัน เพราะระยะสั้นและระยะยาวที่แต่ละคนเห็นต่างกัน ฝ่ายหนึ่งเห็นคนไทยจนลง ๆ แต่อีกฝ่ายเห็นว่าโลกมันเข้าสู่ยุคโลกาภิวัฒน์ ... http://www.sarasarn.com/?p=826 สวัสดีครับแฟนๆเสพอักษรทุกๆท่าน ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ เป็นวลียอดฮิตในขณะนี้ โดยเฉพาะในหมู่วัยรุ่น ความจริงถ้าวิเคราะห์กันให้ลึกลงไปมันมีนัยยะอะไรแอบแฝงอยู่ในนั้น แม้วลีนี้มาพักหลัง ผู้พูดแค่พูดออกไปเพราะว่ามันฮิต พูดแค่สนุกกับคำ แต่รากเง้าที่แท้ มันถูกพูดออกมาจากปากนักจัดรายการวิทยุ-โทรทัศน์ท่านหนึ่ง(เจ้าตัวยืนยันว่าเป็นคนพูดคนแรก) อิทธิพลของวลีนี้มันเกิดจากนักจัดรายการท่านนั้น จัดรายการที่เกี่ยวกับการพิสูจน์เรื่องเร้นลับ เรื่องผีสาง เทวดา เรื่องเหนือจริงที่มีผู้คนติดกันมากมาย โดยเฉพาะวัยรุ่น ถามว่าทำไมเรื่องราวเหล่านี้ผู้คนจึงให้ความสนใจกันมากมาย แม้แต่วัยรุ่น ผู้เขียนขอตอบว่าเป็นเรื่องความเชื่อ ความเชื่อเรื่องที่ไม่สามารถที่จะพิสูจน์ได้เป็นเรื่องงมงาย ในขณะเดียวกันก็มีอีกกลุ่มคนที่เชื่อว่าสิ่งเหล่านี้ไม่มีจริง ผีสาง นางไม้ ทรงเจ้าเป็นเรื่องที่โกหกทั้งเพ คนกลุ่มหลังก็น่าจะถูกจัดอยู่ในกลุ่มงมงายได้เช่นกัน เราอาจจะสอนลูก สอนหลานให้มีทัศนะคติที่ถูกที่ควรกับเรื่องเหล่านี้ยากสักหน่อย เพราะขนบเก่าๆที่สั่งสมมายังเป็นตัวชี้นำความคิดอยู่ อย่างเช่นภาพเหล่านี้สะท้อนอะไรบ้างในสายตาของทุกคน รัฐมนตรีใหม่กระทรวงวิทยาศาสตร์บวงสรวงใหญ่ก่อนเข้ารับตำแหน่ง , สนามสอบบรรจุครูโคราชคึกคัก ผู้เข้าสอบแห่บนย่าโมแน่นขนัด หนังสือ เรื่องเหนือสามัญวิสัย อิทธิปาฏิหาริย์-เทวดา ของพระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตโต) น่าจะเป็นหนังสือที่เหมาะกับทั้งผู้ที่เชื่อ และผู้ที่ไม่เชื่อ ผู้เขียนไม่ขอบรรยายว่าท่านได้เขียนอะไรบ้าง ถ้าเป็นผู้อ่านที่เคยได้อ่านงานของ ท่านพระธรรมปิฎก จะรู้ว่างานของท่านอ่านง่าย ไม่ซับซ้อน ใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย สำหรับเล่มนี้แยกเป็นบทไว้ชัดเจน เล่มกระทัดรัดไม่สั้นไม่ยาวจนเกินไป รับรองว่าได้อ่านแล้วน่าจะได้มีทัศนะคติใหม่ๆกับเรื่องราวเหล่านี้ที่ผู้คนให้ความสนใจกันทุกยุคทุกสมัย และผู้เขียนเห็นว่ายิ่งในยุคนี้ มีสิ่งบีบคั้น ผู้คนสับสน ขาดที่พึ่งทั้งทางกายทางใจ จึงทำให้ผู้คนเห็นว่าสิ่งที่เหนือสามัญ ... http://www.sarasarn.com/?p=824 ปีที่ ๒ ฉบับที่ ๒๔ ประจำเดือนพฤษภาคม ๒๕๔๔ http://www.sarasarn.com/?p=822 โดย... ส้มจี๊ด ส้มจี๊ดต้องขออภัยที่ฉบับที่แล้วหนีหน้าหายไปไม่บอกกล่าว ความจริงส้มจี๊ดไม่อยาก "แวบ" หรอก เพียงแต่แบตเตอรี่การเขียนมันหดหาย จึงต้องขออนุญาตโดยไม่บอกกล่าวแอบไปชาร์จแบตเตอรี่ แต่ขอรับรองว่าไม่ได้ไปชาร์จผิดที่เหมือนใครบางคน จนเบลอ ๆ ไป เห็นชื่อเรื่องวันนี้ไม่ต้องตกใจ คิดว่าพรรคการเมืองใหม่ หรือพรรคชาติไทยผสมกับพรรคเสรีธรรม เพียงแต่ว่าหมู่นี้ส้มจี๊ดเห็นโรค "การค้าเสรี" จับสมองของผู้นำประเทศหลายคน จึงขอเล่นด้วยคนเจ้าค่ะ อันว่า "การค้าเสรี" ฟังก็ดูดีออก มันคงไม่มีการกีดกันการทำมาค้าขาย แต่จริง ๆ แล้วมันอยู่ภายใต้กรอบความคิดที่ว่า "การไหลอย่างเสรีของทุน" ซึ่งก็คือผู้มีเงิน สามารถทำการค้าขายได้คล่องกว่าคนที่มีทุนน้อย ส่วนทุนน้อยก็ต้องหมอบให้ทุนมาก คือยอมเป็นพวกเขา หรือไม่ก็ล้มหายตายจากไปเลย อย่าถามหาความยุติธรรมกับการค้าเสรี เพราะเงินซึ่งก็คืออัตราการเติบโตของประเทศ (GDP) เป็นคำตอบสุดท้ายของเกมเศรษฐีนี้ มันต่างจากวลีในอดีตของคนไทยที่จารึกในหลักศิลาว่า "ใครใคร่ค้า ค้า ใครใคร่ขาย ขาย" ถ้าส้มจี๊ดเขียนผิดก็ต้องขออภัยด้วย เพราะหลงลืมตามวัยของตัวเอง แต่รับรองจิตวิญญาณของประโยคนี้มันต่างจากเสรีที่เหล่าผู้นำพูดถึงแน่ การค้าเสรีที่เป็นธรรม ส้มจี๊ดของย้ำคำว่า "เป็นธรรม" มากกว่า "ยุติธรรม" เพราะส้มจี๊ดเชื่อในหลักธรรมของศาสนามากกว่าหลักยุติธรรมของกฎหมาย เราควรเห็นแก่ชุมชน สิ่งแวดล้อม สถาบันครอบครัว มากกว่าแค่เงินอย่างเดียว ... http://www.sarasarn.com/?p=819 สวัสดีครับแฟนๆเสพอักษรทุกๆท่าน เป็นอย่างไรบ้างครับ สงกรานต์ที่ผ่านมา คงสนุกสนานกันเต็มที่ สำหรับผู้เขียนคงจะแก่ไปสำหรับการไปเล่นสาดน้ำ เลยอยู่แต่บ้าน หาหนังสือมาอ่านก็ดีเหมือนกันไม่สิ้นเปลืองเงินทอง อยู่ที่บ้านช่วงสงกรานต์ ขอสารภาพว่าได้อ่านแต่หนังสือพิมพ์ ได้อ่านเต็มๆเลยครับ อ่านทุกหน้า อ่านแบบละเอียดยิบ ซึ่งที่ผ่านๆมาอ่านแบบผ่านๆ พอได้อ่านละเอียดขนาดนี้จึงได้รู้ว่าหนังสือพิมพ์ไม่เหมาะกับเด็กครับ(ทัศนะ ส่วนตัวของผู้เขียน) ความจริงแล้วผู้เขียนเคยกล่าวไว้ว่า หนังสือพิมพ์เป็นหนังสือที่สร้างให้ผู้เขียนรักการอ่าน เพราะที่บ้านรับหนังสือพิมพ์รายวัน ส่วนที่ไม่เหมาะกับเด็กที่ชัดเจนที่สุด คือหน้าแรกของหนังสือพิมพ์ ไม่ว่ากรอบเล็กกรอบใหญ่ ล้วนใช้คำที่หวือหวา หรือใช้คำย่อต่างๆ แม้แต่ผู้ใหญ่บางครั้งก็ไม่สามารถเข้าใจความหมายเหล่านี้ได้ ถ้าไม่ได้ติดตามข่าวมาตลอด เพราะฉะนั้นไม่ต้องไปพูดถึงเด็ก นี่ยังไม่ได้นับรวมภาพข่าวที่ไม่เหมาะสม หรือภาพหวือหวายั่วยุกามมารมณ์ในฉบับวันเสาร์ หรืออาทิตย์ของหนังสือพิมพ์บางฉบับ แต่ก็ต้องขอชมเชยบางฉบับที่ทั้งคำและภาพข่าวยังพอทนได้ หรือหน้าสำหรับเด็กๆในวันหยุด ส่วนการตรวจคำผิดก่อนนำเสนอก็ต้องเห็นใจทางหนังสือพิมพ์ที่ต้องทำงานแข่งกับเวลา จนทำให้มีคำผิดเยอะแยะในหนังสือพิมพ์แต่ละฉบับ ที่กล่าวๆมาไม่ใช่หนังสือพิมพ์จะมีแต่เรื่องไม่ดีสำหรับเด็ก เรื่องดีๆก็มีเยอะแยะ ความใหม่ของเรื่องราวต่างในโลกที่เกิดขึ้น ไม่ว่าความรู้ทางการศึกษา ความบันเทิง ศิลปหรือวัฒนธรรม ล้วนหาได้จากหนังสือพิมพ์ทั้งสิ้น เพราะหนังสือพิมพ์ออกทุกวัน และมีการแข่งขันการนำเสนอ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นสำหรับเด็กเล็กๆที่ยังไม่สามารถใช้วิจารณญาณของตนเองได้ พ่อแม่ควรมีส่วนช่วยเหลือ ต้องยอมรับถึงการพาดหัวข่าวว่า เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยทำให้ขายดี บ่อยครั้งเราซื้อเพราะหัวข่าว แม้ข้างในรายละเอียดของข่าวจะแห้งแล้งเสียเต็มที สำหรับพาดหัวแล้วความหมายของคำย่อ ชื่อเล่นหรือฉายาที่นักข่าวใช้เรียกบุคคลสำคัญภายในประเทศ คนที่อ่านแล้วจะเข้าใจในระดับหนึ่ง น่าจะต้องเป็นแฟนพันธ์แท้ของหนังสือพิมพ์และข่าวสารบ้านเมือง เพราะถ้าคนที่ไม่เคยรับรู้เรื่องราวเหล่านี้ ต้องงงเป็นไก่ตาแตกแน่ๆ อย่างเช่นพาดหัวเหล่านี้ผู้อ่านเห็นแล้วคิดอย่างไรบ้าง ... http://www.sarasarn.com/?p=817 ฉันกับแม่กลับจากตลาดแดดก็เริ่มแรงแล้ว ด้วยความที่ตลาดอยู่ห่างจากบ้านประมาณ 20 กิโลเมตร เราจึงไปตลาดเพื่อซื้อของแห้ง และเนื้อสัตว์อาทิตย์ละครั้ง จันทร์กำลังรดน้ำแปลงผักข้างครัว วางมือมาช่วยถือของ "วันนี้แม่ซื้อขนมจีนมาด้วย ... ทำขนมจีนน้ำพริกนะคะแม่" จันทร์ช่วยเก็บของเข้าที่ "จ้ะ...แม่เห็นว่าจันทร์ชอบ แล้วก็ไม่ได้กินเสียนาน .... แล้วรดน้ำเสร็จแล้วหรือลูก ไปทำต่อก็ได้เดี๋ยวแม่กับพี่ตะวันเก็บกันเอง" แม่ตอบ "เสร็จแล้วละค่ะแม่ จันทร์เดินไปดูฟักทองที่เจ้าไทมาปลูก ลูกโตแล้วนะคะ" "แม่เก็บขายไปรุ่นนึงแล้วล่ะจันทร์ พี่ก็เขียนจดหมายไปบอกไทว่าฟักทองที่ไทมาปลูก ตอนนี้ทำ Jack-o'-lantern ได้แล้ว คงจะดีใจแน่...แม่จะทำน้ำพริกเลยไหมคะ ตะวันจะเตรียมเครื่องไว้ให้เลย" "เอาสิลูก....จันทร์ไปเก็บผักมาทอดแกล้มขนมจีนสิลูก ตะกร้าอยู่ตรงที่คว่ำจานแน่ะ เก็บมาเผื่อทอดไปถวายเพลหลวงลุงด้วยนะ" แม่พาจันทร์ไปกราบนมัสการหลวงลุง ซึ่งเป็นพี่ชายคนโตของแม่ ตอนที่ท่านยังเด็กอาศัยวัดเป็นที่เรียนหนังสือ ท่านรักเรียนมากแต่ตากับยายไม่มีเงินส่งให้เรียนจึงให้หลวงลุงบวชเรียนทางธรรม ด้วยความที่ใกล้พระใกล้วัด และถูกอบรมสั่งสอนโดยหลวงตาที่เป็นเจ้าอาวาสมาตั้งแต่ยังเด็ก หลวงลุงจึงศรัทธาในพระพุทธศาสนามาก บวชมาเกือบสามสิบพรรษาแล้ว ถวายเพลหลวงลุงแล้วจึงกลับ "จันทร์...ไปเด็ดพวงชมพูข้างวัดมาทำไม บาปตายเลย" ฉันเห็นจันทร์ถือยอดพวงชมพูมากำมือหนึ่ง "หลวงลุงอนุญาตแล้วจ้ะพี่ตะวัน แถมยังบอกให้เด็ดมาเยอะๆเอามาชุบแป้งทอดแกล้มขนมจีนอีก" จันทร์เดินถือเข้าครัวไปล้างเตรียมทอด....ฉันงง "กินได้หรือคะแม่...ตะวันไม่ทราบมาก่อนเลย เห็นปลูกเลื้อยไว้ทำรั้วให้สวยๆ" "ได้สิลูก...แม่ก็ลืมไปหลวงลุงเคยบอกแม่นานแล้วว่ากินได้ สมัยที่หลวงลุงธุดงค์ไปที่ไชยา หลวงลุงว่าทางใต้เขาเอามาลวกจิ้มน้ำพริกบ้าง ผัดใส่ไข่ยังได้เลย" "หัวที่อยู่ใต้ดินก็เอามาต้มกินได้นะพี่ตะวัน จันทร์เด็ดยอดมาลองชุบแป้งทอดดูก่อน ถ้าอร่อยคราวหน้าค่อยลองขอหัวมาต้มมั่ง" เรา นั่งล้อมวงกินข้าวกันสามแม่ลูก ผักที่นำมาทอดมีหลายอย่าง หาได้ในบ้านทั้งนั้น เช่น ใบพริก ใบทองหลาง ... http://www.sarasarn.com/?p=815