
คนอิ่ม (จนปิดปาก กินไม่เข้า)
เพราะได้ดื่ม วิมุติภาพเข้าไป จนอ้วนพี
อิ่มเอิบด้วยความสุข เกินกว่าจะเปิดปากกินตัณหาเข้าไปลงคออีก
นี่คือ อิ่มจนไม่อยากกินเหยื่อโลกอีก ไม่ว่าเหยื่อชนิดไหนหมด

คนอิ่ม (จนปิดปาก กินไม่เข้า)
เพราะได้ดื่ม วิมุติภาพเข้าไป จนอ้วนพี
อิ่มเอิบด้วยความสุข เกินกว่าจะเปิดปากกินตัณหาเข้าไปลงคออีก
นี่คือ อิ่มจนไม่อยากกินเหยื่อโลกอีก ไม่ว่าเหยื่อชนิดไหนหมด
Tags: คนอิ่ม, สาระสาร # 23

ท่านเว่ยหล่างฉีกพระไตรปิฎก ท่านจะฉีกจริงหรือไม่นั้นไม่มีใครยืนยัน แต่เจ้าของความคิดนี้เขามุ่งแสดงว่า พระไตรปิฎกทั้ง ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์นั้นอยู่ในใจ อยู่ที่ใจ ไม่ใช่ตำรา
ฉีกพระไตรปิฎกฉบับภายนอกเสียจึงจะเห็นพระไตรปิฎกแท้ฉบับที่เขียนไว้ที่ใจ “ฉีก” มิได้หมายถึงการฉีก แต่หมายถึงการทำลายความยึดมั่นในตำรานั้น พระไตรปิฎกฉบับแท้ อยู่ในใจที่ใจแล้วตลอดกาลนานมา
Tags: พระไตรปิฎก, สาระสาร # 20, เว่ยหล่าง
| คนนั่งจัด ปุปผชาติ ก็คาดคิด | ว่าพิชิต มันได้ ตามใจหวัง |
| ความคิดนี้ ถูกดี แล้วหรือยัง | มันจัดใคร เข้าให้มั่ง หยั่งคิดดู |
| คิดดูเถิด พวกถนัด จัดมาลัย | ลิงโลดใจ ว่าจัด ได้สวยหรู |
| ใครจัดใคร แย่ไป ให้นึกดู | อย่าหลงรู้ แต่ว่าตน จัดมาลัย |
| ดูให้ดี พวกคน หลงดอกไม้ | มันมัดท่าน ใจไข้ อยู่ไหวไหว |
| ในทันที ที่คนจัด ดอกไม้ไป | มันรวบใจ คนมัด ในบัดดล |
| ดอกไม้จัด คนบ้าง อย่างภาพนี้ | คือพวกที่ หลงมัน ทุกแห่งหน |
| เด็กผู้ใหญ่ ไพร่ผู้ดี มีหรือจน | ไม่เคยพ้น บุปผชาติ คาดมัดเอยฯ |

คนมีกิเลสหมายมั่นว่าเราเป็นผู้จัดการ, เราเป็นผู้บงการทุกสิ่ง, เราเป็นผู้กระทำให้ได้ตามใจเรา แต่ที่แท้คนกำลังถูกบงการจากกิเลสนั่นเอง ; จึงถูกกิเลสรัดรึงอยู่รอบด้าน.
ส่วนผู้รู้ใช้ปัญญาเข้าจัดการกับทุกเรื่อง จึงเป็น “อิสระ” .
Tags: ดอกไม้จัดคน, สาระสาร # 19




