สาระสาร

เมื่อมีความเกียจคร้านจึงมีการเก็บกักตุนเกิดขึ้น

เมื่อมีการเก็บกักตุนจึงมีการขาดแคลนเกิดขึ้น

เมื่อมีความขาดแคลน จึงมีการครอบครองเกิดขึ้น

เมื่อมีการครอบครอง ความเห็นแก่ได้จึงปรากฏ

เมื่อมีความเห็นแก่ได้ ความขัดสนจึงปรากฏขึ้น

เมื่อมีความขัดสน จึงมีการขโมย

เมื่อการทำผิดแพร่หลาย จึงมีบทลงโทษเกิดขึ้น

เมื่อมีการลงโทษ  อาวุธจึงเกิดขึ้น

เมื่ออาวุธเกิดขึ้น จึงมีการฆ่า และความพินาศของมนุษย์ตามมา….”**.

สามร้อยบาท แสงสว่าง ณ ปลาย . . .
จบการเลือกตั้งไทยไปอีกรอบ คราวนี้ เพื่อไทย กวาดที่นั่งถล่มทลาย ได้เป็นรัฐบาล มุขหาเสียงที่ใช้เจาะเข้าฐานรากโดยตรง ไม่ว่าค่าแรงขั้นต่ำ ประกันเงินเดือนปริญญาตรี จะเห็นว่าครั้งนี้ ทุกพรรคก็พยายามเล่นแคมเปญนี้กันทั้งนั้น ไม่ว่าประชาธิปัตย์ “ปรับค่าแรง 25%” ชาติไทยพัฒนา “กุญแจสองดอก (บ้าน + รถ)” ทุกพรรคล้วนพยายามขยายฐานด้วยการหาเสียงที่เป็นรูปธรรมจับต้องได้สู่ฐานคะแนนระดับล่าง ซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อนแคมเปญหาเสียงจะเน้นชนชั้นกลางไปถึงสูงเป็นหลัก ดูด้วยใจ จะเห็นว่าพัฒนาการประชาธิปไตยของไทยมีการก้าวหน้ามากขึ้น

รสชาติกาแฟ – รสชาติการเมือง
อาทิตย์นี้แล้ว วันที่ 3 กรกฎาคม จะเป็นวันที่หลายคนบอกว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงประเทศ เป็นการเลือกตั้งอีกครั้งของประเทศไทย จริงเท็จอย่างไรหลังวันที่ 3 คงจะได้เห็นกัน ว่าประเทศไทยจะเปลี่ยนแปลงหรือจะจมปลัก

ผมมีคำถามง่าย ๆว่า มีสี่เหลี่ยมหนึ่งรูป ถ้าเราตัดออกหนึ่งมุม จะเหลือกี่มุม

ก สามมุม

ข สี่มุม

ค ห้ามุม

ง อื่น ๆ

เฉลยครับ

สมมติว่าเป็นรูปสี่เปลี่ยมผืนผ้า หรือ จัตุรัสรูปหนึ่ง เราตัดออกหนึ่งมุมบนขวาออก ด้วยการตัดจากตรงมุมซ้ายบนลากลงมาตรงมุมขวาล่าง สี่เหลี่ยมรูปแรก ก็จะเหลือสามมุม

แต่ถ้าเราตัดมุมขวาบนออกด้วยการตัดจาก กึ่งกลางขอบบน ลงมาที่ตรงมุมขวาล่าง สี่เหลี่ยมเดียวกัน ก็จะเหลือสี่มุม และ

ถ้าเราตัดมุมขวาบนด้วยการตัดจาก กึ่งกลางของขอบบน ลงมาที่กึ่งกลางของขอบขวา สี่เหลี่ยมเดียวกัน ก็จะมีห้ามุม

อีกครั้งที่ได้สิ่งดีดีมากจาการได้ฟังอาจารย์ไชย ณ พล ท่านบรรยายถึงเรื่องการวางแผนงาน โครงการศูนย์ปฏิบัติธรรมของมูลนิธิอุทยานธรรม การเข้าร่วมประชุมครั้งนี้ได้มีผู้หลักผู้ใหญ่ในมูลนิธิเข้ากันมากมาย และรวมไปถึงศิษยานุศิษย์ อีกมากหน้าหลายตา

ฟังจากโครงการและการวางแผนดำเนินการเพื่ออนาคต ก็ต้องยอมรับว่าเป็นโครงการที่ใหญ่พอสมควรและใช้ทุนมาก ผู้หลักผู้ใหญ่หลายท่านก็สละเวลา เงินทอง รวมถึงความมุ่งมั่นเพื่อโครงการนี้ ซึ่งถ้าโครงการนี้เป็นที่เรียบร้อย ก็จะได้เห็นศูนย์ปฏิบัติธรรมที่สร้างเพื่อการณ์นี้โดยเฉพาะ

กล้าสร้างเนอะ Airport Link สั่วๆ ที่ไร้เกียรติ ไร้ยางอาย หรือไม่ก็ไร้สมอง ถ้าใครที่เคยลองใช้บริการแล้วในกรณีที่ ใช้ในวัตถุประสงค์เพื่อจะเดินทางไปขึ้นเครื่องบินที่สุวรรณภูมิ หรือเดินทางกลับจากสุวรรณภูมิ เข้าเมืองจะรู้ทันทีว่าผมหมายถึงอะไร เพราะ 1. จากชานชาลา ลงมาชั้นออกตั๋ว ไม่มีบันไดเลื่อนขึ้นลงมาตรฐานเพื่อใช้ในการช่วยขนกระเป๋าเดินทาง จากชั้นออกตั๋วลงมาถนน มีแต่บันไดเลือนธรรมดาแคบๆสำหรับคนเดินเท้าธรรมดา 2. มีลิฟท์แต่เล็กและแคบเกินกว่าจะนำกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ๆเข้าไปได้ ลำพังแค่คนเข้าไปยืนเฉยๆ ก็ได้แค่ 4 - 6 คนแค่นั้น เอากระเป๋าแม้แต่แค่เป้เข้าไปก็คงอัดกันเป็นปลากระป๋องแล้วกระมัง

สมัยนี้ข้าวปลาอาหารแพงจนเห็นได้ชัด ข้าวแกงริมถนนเริ่มที่ 30 บาท ถ้ามีไข่ดาวหรือไข่เจียว ไม่ได้เพิ่มเพียงแค่ใบละ 5 บาทแล้ว แต่ต้องเป็น 7 บาท ต่อไปอีกไม่นานคงจะได้เห็นอาหารจานเดียวราคา 50-60 บาท

วันก่อนมานั่งนึกว่าถ้าจะรับประทานก๋วยเตี๋ยวให้อิ่ม คงต้องแห่งชามน้ำชาม ขั้นต่ำชามละ 30 บาท 2 ชามก็ 60 บาท เกินครึ่งร้อยเข้าไปแล้ว ประชาชนคนธรรมดา ไม่ใช่อำมาตย์ ไม่ใช่ไพร่ จะทำอย่างไรดี?

ผ่านหน้าซอยโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ เห็นร้านก๋วยเตี๋ยวเรือที่เมื่อก่อนเป็นเพิงเล็กๆอยู่ฝั่งตรงข้าม มาอีกทีขยับขยายใหญ่โต มีคนขับรถมาจอดแวะรับประทานไม่ขาด

เพราะเชื่อว่า คงมีผู้คนไม่น้อย ที่คิดเหมือน “ตนเอง” ว่า อึดอัด และไม่อยาก “ถูกสังคมกำหนด” ว่าตนเองเป็น พวกไหน ฝ่ายใด จากการ “เลือกพรรคฯ”
ซื่งทางออกทิ่ตั้งใจไว้แต่แรก ก็คือ ”กา” งดออกเสียง แล้วก็เลิกสนใจไปเลยว่า พรรคไหน จะได้จัดเป็นรัฐบาล แล้ว ยังจะตีกันอีกไหม หลังทราบผล

โอ๊ะ...โอ๋ ดันมาเจอ พวกแสนรู้ รู้ทัน ว่ามีคนไม่น้อยที่คิดคล้ายกัน ก็เลยไปทำติดสติกเกอร์ รณรงค์ ให้ “VOTE NO” มาแปะไปทั่วบ้าน ทั่วเมือง

ปรากฏการณ์ “เรยา”

เพราะกลัวตกกระแส เลยต้องรีบจับดินสอขึ้นมาปั่น build อามรมณ์เพื่อมาแสดงความเห็นตามกระแส “ดอกส้มสีทอง” เสียงวี๊ดว๊ายกระตู้วู้ดังมาจากแถวจรัญฯ “กระทรวงวัฒนธรรม” ว่าจะแบนละครเรื่องดอกส้มสีทอง เพราะเนื้อหาตัวเอกไม่เหมาะสม กลัวเด็กไทยจะลอกเลียนแบบกระแสเมียน้อย ก้าวร้าวบุพการี เสียงวู๊ๆ ดังขึ้นในสมองบางๆ “วัฒนธรรม” คิดได้แค่นี้จริงหรือ ?

"ลิ้นไม่มีกระดูก" เป็นคำพูดติดปากของเพื่อนพ่อคนหนึ่งเอาไว้ล้อเลียนการสัญญาอะไรแล้วบิดพริ้ว ความหมายของมันก็เข้าใจได้ไม่ยาก ลิ้นมันไม่่มีกระดูก จะบิดไปซ้ายไปขวาอย่างไรก็ได้ ไม่มีแกนหลักอะไรให้ยึดเหนี่ยว ความหมายของมันก็เหมือน "สัญญาก็เป็นแค่ลมปาก" พ่นออกจากปากไปแล้วมันก็หายไปกับสายลม ประมาณนั้น